نقدی بر نمایشگاه عکس‌ مریل مک‌ مستر

مریل مک‌مستر یک عکاس جوان کانادایی است که پدر او از بومیان کانادایی و مادرش از نژاد اروپایی است.او در عکسهای خیره کننده اش برای جستجوی هویت خود ما را به عمق تاریخ کانادا می برد. اخیرا نمایشگاهی از عکسهای او به عنوان « به عظمت آسمان » در گالری آیگون بیرمنگام لندن برگزار شد .


مریل مک مستر هنر مند جوانی که کارهایش پیوند عمیقی با ریشه های او دارد ، او که از نظر نژادی از اقوام بومی ساکن آمریکای شمالی محسوب میشود این پیشینه فرهنگی را اساس و پایه نگاهش به محیط اطرافش قرار داده است.
ویژگی عکسهای مریل مک‌مستر این است که او عکسها را صحنه سازی کرده و با لباسهای که خودش طراحی کرده و خودش مدل عکسهایش است و خود مک مستر از بومیان آمریکا است وقتی در آن طبیعت قرار مگیرد انگار که ما بخشی از طبیعت بومی آمریکا را میتوانیم ببنیم.


استان سسکچوان که یکی از ایالات شمالی کاناداست سالهای زیادی محل اقامت بومیان آمریکا یا همان سرخپوستان بوده این گروه از بومیان به دلیل اینکه در منطقه ای سرد ، دور و صعب العبور زندگی میکردن دیرتر از دیگر اقوام بومی آمریکا دچار هجوم مهاجران به سرزمین جدید شدند و برای همین دادهای فرهنگی بیشتری از آنها در دسترس است.


هر کدام ازاین عکسها داستان خودش را دارد حتی بعضی وقتها این داستانها پنهان هستن ما الزاما نمیدانیم داستان چه هست و قرار هم نیست بدانیم این داستانها درون روح فضایی که نشان میدهد از نمادهای دیگه ای که در این عکسها به خوبی دیده میشود نامه های که در بطری هاست که داستانشان دریک کار سه تیکه نشان داده میشه به طور کلی خیلی مهم است این کارهارو یک سری عکسهای زیبا نبینیم اینها همه بر اساس داستانهای کهن است که همگی مربوط به طبیعت است داستانها از دل طبیعت و برای طبیعت است.


مک مستر عکاسی است که به جای اینکه پشت چشمی دوربین قرار بگیرد جلوی لنز دوربین خودش میاید و خودش سوژه عکسهایش میشود او با استفاده از مواد ، پارچه های دست بافت و نمد برای خودش لباسهای انتزاعی طراحی میکند که به نوعی خودش روایتگر داستان ها است که در ترکیب حالت ایستادن مک مستر و طبیعت پیراموننش نمود پیدا میکنن


مریل مک مستر در مورد عکسهایش اینطور توضیح میدهد : ( آب در کارهای من نقش خیلی مهمی دارد این بر میگردد به زمانی که ۱۶ ساله بودم و با چند از دوستان هم سن سالم به یک اردوی سی روزه به منطقه البرتا رفته بودیم ما در آنجا نقشه نداشتیم و یاد گرفتیم چطور با دنبال کردن مسیر جوی آب و رودخانه بفهمیم در چه موقعیتی هستیم این برای من انقدر جالب شد که آب رو برام تبدیل کرد به چیزی بیشتر از دریاچه و رودخانه آب برای من ی جور نماده که از آن به بعد تقریبا در همه کارهام ی جور های حضور داشته ضمن اینکه آب مسیر اصلی مهاجرت به سرزمین آمریکا هم هست تم سفرم در کارهای من همیشه خودشو نشون میده)


مریل مک مستر میشه جزو هنرمندانی به حساب آورد که آثارشان چیزی بیش از یک کارهنری و ایده هنرورای هنری است این هنرمندان تلاش دارن تا هنر را ابزاری قرار بدهند تا به این وسیله توجه انسانها رو به مسائلی مثل محیط زیست ، فرهنگ ، مردم شناسی ، تاریخ و زندگی روزمره جلب کنند مسائلی که شاید نگاه شاعرانه هنرمندانی از این دست باعث شود گر فراموشی ازشان زدوده بشه و به یک دق دقه روزمره تبدیل شود.

بیشتر بخوانید:
عکس های منتخب خبری هفته دوم آوریل ۲۰۲۰

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا
بستن