پرتره خیابانی (بخش دوم)

من همیشه معتقد بودم برای اینکه عکاسی حرفه ای شویم لازمه ابتدا از عکاسان حرفه ای تقلید کنیم. به همین دلیل در این بخش به معرفی و بررسی آثار تعدادی از عکاسان حرفه ای پرتره خیابانی می پردازیم.

دیان اربوس

پرتره خیابانی (بخش دوم)

همیشه به هنرجویانم تاکید میکنم به سوژه نزدیک شوید. اون رو بشناسید تا بتونید شخصیت سوژه رو در عکس نمایش دهید.

یکی از کارهایی که دیان اربوس انجام می داد همین بود، و در واقع با سوژه ها زندگی می کرد. به منزلشون میرفت و اونقدر با اونها بود تا بتونه بهترین پرتره رو ازشون بگیره.

او برای ثبت پرتره های فوق العاده اش عادت داشت توی خیابان به غریبه ها ، مخصوصا اونهایی که از نظر مردم عجیب بودند نزدیک بشه، باهاشون ارتباط برقرار کنه و ازشون عکس بگیره. دیان با علاقه و عشق عجیبی از سوژه هاش عکس هایی میگرفت که احساس مخاطب رو درگیر میکنن.

به همین دلیل است که هنوز پس از نیم قرن از فوتش هنوز عکسهایش جایگاه ویژه ای در بین مخاطبین و عکاسان دارد.


ویوان مایر

پرتره خیابانی (بخش دوم)

از اون به عنوان فصل گمشده عکاسی نیز نام می برند. زیرا آرشیو عکسهایش پس از فوتش پیدا شده و جامعه عکاسی را شگفت زده کرد.

ویوان همیشه دوربینش همراهش بود او عاشق عکاسی از غریبه ها و سوژه های جالب در خیابان بود.

کاوه بعدادچی در سایت عکاسی در باره او می نویسد: “حاصل زندگی و پرسه‌زنی‌های یک پرستار بچه در شیکاگو هزاران قطعه عکس بوده که بیشترشان هم در ژانر عکاسی خیابانی می‌گنجد. ترکیب‌بندی‌های عالی، استفاده مناسب از نور، تمرکز بر سوژه‌های انسانی (به خصوص مهاجران و حاشیه‌نشینان شهری) و توجه خاص به لحظه‌ی قطعی، که در عکاسی خیابانی اهمیت خاصی دارد، سبب شده تا عکس‌های ویویان مایر، که زندگی در خیابان‌ها و کوچه‌‌های نیویورک و شیکاگو را طی سالیان متمادی در اواسط قرن بیستم به تصویر ‌کشیده است، تبدیل به یکی از چشمگیرترین نمونه‌های عکاسی خیابانی شود و بسیاری از کارشناسان و علاقه‌مندان هنر عکاسی از او به عنوان فصل گمشده‌ای در تاریخ عکاسی یاد کرده و کشف و معرفی آرشیو عکس‌های او را گامی مهم در جهت غنی‌تر کردن تاریخ عکاسی به خصوص در ژانر عکاسی خیابانی ارزیابی کنند.”

بیشتر بخوانید:
گالری عکس های دورهمی موزه ایران باستان و موزه آبگینه

ریچارد اودون

پرتره خیابانی (بخش دوم)

ریچارد را بیشتر به عنوان یک عکاس مد توانمند می شناسند که گرانترین عکس پرتره جهان بنام او ثبت شده است.

اما علاوه بر عکاسی تجاری مدلینگ از سلبریتی ها و افراد مشهور، اوعلاقه خاصی به عکاسی از افراد عادی داشت.

از شاخصه های عکسهایش می توان به استفاده از نگاتیوهای حساسیت پایین و نوع محلول ظهور و ثبوت عکس در کنار توجه ویژه به فرم و کادر و نگاه سوژه نام برد.

عکسهای پرتره سیاه و سفید او در عین سادگی، چیزی از عمق ذهن و وجود سوژه رو نشون میدهند. و داستانی از شخصیت سوژه برایمان دارند.

بروس گیلدن

پرتره خیابانی (بخش دوم)

گیلدن جزو عکاسانی است که زییادی به سوژه نزدیک می شه و از اینکار احتمالا لذت هم می برد.

وقتی در خیابان در حال عکاسی است در لحظه سوژه را انتخاب و در صورت سوژه حجوم می برد و با کادر بندی کاملا صحیح قبل از هرگونه عکس العملی از طرف فرد عکسی می گیرد که مخاطب را شگفت زده می کند.

اون نیز مثل اکثر عکاسان خیابانی علاقمند به سوژه های خاص و چهره های غیر معمول است.


تا اینجا با عکاسی خیابانی و عکاسان مطرح آن آشنا شدیم.

از این جهت عکاسان مطرح پرتره خیابانی رو معرفی کردم تا با دید و دلیل برتری آنها آشنا شویم.

نکته بسیار مهم که باعث برتری این عکاسان شد رو میشه به روانشناسی صحیح شخصیت و شخصیت شناسی درست آنها و نزدیک شدن به سوژه چه روحی و چه فیزیکی و از همه مهمتر درک صحیح عکاس از سوژه نام برد.

در بخش سوم به شما خواهیم گفت چطور و از کجا شروع کنیم.

گردآوری ، ترجمه و تالیف: محمدرضا طائب

کلاسهای عکاسی باشگاه عکاسان جوان

نوشته های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

دکمه بازگشت به بالا
بستن