اشتباهات رایج در عکاسی با نوردهی طولانی و نحوه اجتناب از آنها

عکاسی با نوردهی طولانی (long exposure) در طول چند سال گذشته روز به روز محبوب تر شده است. با استفاده از ابزارهای مناسب و درک درست تکنیک ها، می توانید تصاویر پرتره و منظره فوق العاده سورئال و رویایی ایجاد کنید. ثبت این تصاویر می تواند به زمان و آماده سازی زیادی نیاز داشته باشد، بنابراین آخرین چیزی که می خواهید این است که کاری را اشتباه انجام دهید که به راحتی می توانستید از آن اجتناب کنید.
۱- درست قفل نکردن پایه های سه پایه
بیایید با ساده ترین موردی که اغلب نادیده گرفته می شود، شروع کنیم: سه پایه. هنگامی که ما به طور معمول بر روی سه پایه عکس می گیریم، در مورد این که پایه ها چقدر محکم هستند یا این که چقدر همه چیز را محکم قفل کرده ایم، فکر نمی کنیم. در عکاسی با نوردهی طولانی، در حین گرفتن تصاویر در طی مدت چند ثانیه تا چند دقیقه، تنها کافی است کسی که همراه شماست سه پایه را کمی جابجا کند تا تصویر خراب شود.
شما باید مطمئن شوید که از یک سه پایه خوب و محکم استفاده کنید و تمام تنظیمات را تا حد امکان محکم قفل کنید تا از لرزش تصویر جلوگیری شود. برخی از سه پایه ها حتی قلاب یا یک سیستم نصب بر روی ستون مرکزی خود دارند، تا شما بتوانید یک کیسه شن به آن وصل کنید، که به اضافه شدن کمی وزن و استحکام سه پایه شما کمک می کند. مطمئن شوید که عکس خود را تنظیم کرده و سپس قبل از این که بر روی دکمه شاتر کلیک کنید، همه چیز را قفل کنید.
۲- باز گذاشتن منظره یاب یا ویزور

هنگامی که شما با عکسی سر و کار دارید که ثبت آن بیش از ۳۰ ثانیه طول می کشد، یکی از ساده ترین چیزهایی که ممکن است فراموش کنید منظره یاب است. اگر منظره یاب (ویزور – viewfinder) را باز بگذارید، می تواند منجر به نشت نور شود و اغلب لکه های رنگی عجیبی در عکس شما به جای خواهد گذاشت. به خاطر همین، من برخی از عکس هایی که خیلی برای آنها زحمت کشیده بودم را خراب کردم. این عکس را که بعد از ده ها مایل پیاده روی در آبشارهای هاواسو گرفتم ببینید، که به دلیل نشت نور داخل منظره یابم تقریبا خراب شده است.بهتر است منظره یاب خود را بپوشانید تا از هر گونه نشت نور از آنجا جلوگیری کنید. برخی از دوربین ها یک سوئیچ برای بستن آن دارند، اما اگر دوربین شما ندارد می توانید کمی نوار چسب سیاه یا یک ماده دم دست دیگر در پشت دوربین خود قرار دهید.
۳- عدم استفاده از قفل آینه
هنگام استفاده از یک DSLR و نگاه کردن از میان منظره یاب، شما در واقع به یک آینه نگاه می کنید که به آینه دیگری نگاه می کند که درست در بالای سنسور دوربین شما قرار دارد. وقتی یک عکس می گیرید، این آینه بالا می رود و شاتر فعال می شود تا عکس را بگیرد و سپس آینه دوباره به پایین برمی گردد. اگرچه این حرکت خیلی زیاد به نظر نمی رسد، اما هنگام عکاسی با نوردهی های طولانی، حتی این مقدار هم می تواند کمی لرزش در تصویر شما ایجاد کند. برای جلوگیری از این لرزش، دوربین خود را بر روی «M-Up» تنظیم کنید (اگر دوربینتان این قابلیت را دارد)، و سپس برای روند دو مرحله ای عکس خود آماده شوید.
هنگامی که عکس خود را تنظیم کردید، بر روی دکمه شاتر کلیک کنید تا آینه بالا برود، سپس باید دوباره بر روی آن دکمه کلیک کنید تا شاتر برای گرفتن عکس شما فعال شود. همچنین اگر دوربینتان از حالت نمایش زنده «Live-View» پشتیبانی می کند می توانید آن را فعال کنید تا تصاویر خود را با آینه بالا رفته بگیرید.
اگر یک دوربین بدون آینه مانند سری Sony A7/A9 یا Fuji دارید، می توانید به راحتی این مرحله را نادیده بگیرید.
۴- عدم استفاده از یک ریموت کنترل شاتر

ما واقعا به این مورد فکر نمی کنیم، به خصوص بعد از سر و کار داشتن با مُد قفل آینه، اما کلیک کردن بر روی دکمه شاتر دوربین شما می تواند کمی لرزش ایجاد کند. در اکثر موارد، این لرزش قابل توجه نیست، اما برای نوردهی های طولانی دوربین باید تا حد امکان ثابت و بدون حرکت باشد. استفاده از یک ریموت کنترل شاتر کابلی یا بیسیم به شما کمک خواهد کرد تا از این مشکل اجتناب کنید و به شما امکان دسترسی به تعداد زیادی گزینه دیگر را نیز می دهد.
نکته: شما می توانید به جای ریموت کنترل شاتر از تایمر دوربین استفاده کنید
۵- تغییر وضعیت ندادن به فوکوس دستی

هنگامی که فیلترهای کاهنده نور یا ND خود را برای به دست آوردن یک نوردهی مناسب بر روی دوربین نصب می کنید، دوربین معمولا چیزی جز یک محیط «بسیار» تاریک نمی بیند. به این معنی که وقتی بر روی دکمه شاتر کلیک می کنید، دوربین شما شروع به جستجوی نقاط فوکوس خواهد کرد. شما باید مطمئن شوید که قبل از اضافه کردن فیلتر(های) ND نقطه فوکوس خود را تنظیم کنید و سپس دوربین را به مُد فوکوس دستی (Manual Focus یا حرف M) سوئیچ کنید. این سوئیچ ممکن است بر روی لنز یا خود دوربین باشد، در هر صورت، باید قبل از گرفتن عکس آن را تنظیم کنید تا از ایجاد یک تصویر کاملا تار جلوگیری کنید.
۶- استفاده از ضریب اف یا F-Stop اشتباه

تقریبا اکثر لنزهایی که امروزه می توانید در بازار پیدا کنید، تا f/22 قابل تنظیم هستند. هرچند واقعیت در اینجا این است که شما به خاطر پدیده ناخواسته ای به نام تفرق یا پراش نور (diffraction) باید از استفاده از تنظیمات f-stop «بالا» اجتناب کنید. به زبان ساده، پراش نور که در دیافراگم های بسته تر ایجاد می شود، باعث به تار یا مات شدن تصویر شما می شود.
اکثر لنزهای مدرن یک «نقطه مطلوب (Sweet Spot)» دارند که جایی بین f/8 و f/11 قرار دارد، و اگر کمی تحقیق کنید خواهید دید که اکثر تصاویر منظره نفسگیر در این بازه گرفته شده اند. شما باید عکس هایتان را در حدود این بازه نگه دارید و در موقعیت های روشن تر از فیلترهای ND استفاده کنید.
۷- فراموش کردن این که شما دیگر در استودیوی عکاسی خود نیستید

اگرچه برخی از نوردهی های طولانی در ایمنی و آسایش استودیوی شما انجام می شوند، اما اکثر اوقات شما در فضای بیرون عکس می گیرید. باران، برف، گرد و غبار، باد، و مه تنها چند مورد از چیزهایی هستند که می توانند لنز یا فیلترهای شما را در یک موقعیت فضای باز از کنترل خارج کنند.
حتی کوچکترین لایه آب بر روی فیلتر شما می تواند پراش نور زیادی ایجاد کرده و تصویر شما را خراب کند. به یاد داشته باشید که چند پارچه تمیز، بسته های ضد آب و حتی گرمایشی با خود به همراه بیاورید تا از بخار گرفتگی در شرایط هوای سرد جلوگیری کنید.
۸- روشن گذاشتن تثبیت کننده تصویر توکار

اکثر سیستم های دوربین امروزی نوعی تثبیت کننده (Stabilization) توکار در دوربین یا در لنز (یا هر دو) دارند. اگرچه این سیستم در اغلب شرایط فوق العاده مفید است، اما گاهی خود این سیستم ها در واقع می توانند کمی لرزش در تصویر شما ایجاد کند! خنده دار نیست؟ هنگامی که تثبیت کننده تصویر فعال شود، تقریبا همیشه فرض می شود که کمی لرزش دوربین وجود خواهد داشت. بنابراین وقتی شما یک سه پایه محکم را قفل می کنید، دوربین این تثبیت کننده را اضافه می کند و نتیجه دقیقا برعکس چیزی است که برای آن در نظر گرفته شده است. بنابراین هنگام عکاسی با نوردهی های طولانی، یا حتی تصاویر معمولی زمانی که سه پایه را قفل می کنید، مطمئن شوید که این قابلیت را غیر فعال کنید.
تثبیت کننده تصویر موتوری در داخل لنز است، که المان ها را طوری حرکت می دهد که جنبش ایجاد شده توسط لرزش دوربین را خنثی می کند. تولیدکنندگان مختلف به آن اسم های متفاوتی داده اند (به عنوان مثال، نیکون آن را کاهنده لرزش یا Vibration Reduction می نامد و کانن تثبیت کننده تصویر یا Image Stabilization). این ویژگی به شما کمک می کند در نور کم، با استفاده از تنظیمات ایزوی پایین تر یا دیافراگم های کوچک تر، نسبت به آنچه که در غیر این صورت ممکن نخواهد بود، عکس بگیرید.
۹- قرار دادن فیلترهای ND با ترتیب اشتباه

من اخیرا متوجه شدم که فیلترهای ND را باید طوری قرار داد که تاریک ترین آنها نزدیک لنز باشد و همانطور که به سمت بیرون می آیید روشن تر شوند. علت آن جلوگیری از بندینگ (نواری شدن – banding) در تصویر شماست.
۱۰- استفاده از فیلترهای ارزان
هر بار که شما چیزی بین سوژه و لنز خود قرار می دهید، کیفیت تصویر خود را کاهش می دهید. حتی گران ترین و به روز ترین فیلترها (انواع فیلتر های لنز دوربین) هم کیفیت تصویر شما را کمی کاهش خواهند داد.

فیلترهای ارزان تر تغییر رنگ یا ته رنگ قابل توجهی به عکس های شما می دهند و حتی می توانند آنها را نرم کنند تا جایی که دیگر از آن عکس ناامید شوید. اگر در مورد کار عکاسی خود و ایجاد نوردهی های طولانی خیره کننده مصمم هستید، باید بر روی فیلترهای با کیفیت تر سرمایه گذاری کنید.

نویسنده: دیوید جی کرو (David J. Crewe)
کلاسهای عکاسی باشگاه عکاسان جوان

نوشته های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

دکمه بازگشت به بالا
سوالی دارید؟ با ما صحبت کنید!
مکالمه را شروع کنید
سلام! برای چت در WhatsApp پرسنل پشتیبانی که میخواهید با او صحبت کنید را انتخاب کنید
بستن