رابرت کاپا «عکاس خبری بی‌باک و جسور»

رابرت کاپا، بانام واقعی آندریی فریدمان در ۲۲ اکتبر ۱۹۱۳ در مجارستان به دنیا آمد. با سفر به آلمان، در برلین خبرنگاری و عکاسی آموخت.

رابرت کاپا (اندری فریدمن) در سال ۱۹۱۳، در بوداپست متولد شد و قدم به دنیایی گذاشت که کشمکش میان ملتها در آن موج می زد. اندری در نوجوانی که پسری فقیر اما باهوش و احساساتی بود درگیر جریانات انقلابیون چپ گرا شد و به دنبال هیجان و خطر رفت. زمانیکه ۱۸ سال بیشتر نداشت عازم برلین شد تا در آنجا فتوژورنالیسم را فراگیرد . اولین موفقیت او در سال ۱۹۳۲ به وقوع پیوست؛ زمانیکه تروتسکی برای صحبت در مورد انقلاب روسیه به استادیوم کپنهاگ آمده بود و کار عکاسی از او برعهده ی اندری گذاشته شد. به گفته کرشو نویسنده کتاب بیوگرافی کاپا عکس های او از تروتسکی هیجان انگیزترین عکس های آن روز بودند.

بعدها اندری فرید من به نام کاپا مشهور شد. با افزایش قدرت نازی ها در آلمان، فریدمن عازم پاریس شد. مدتی در یک آتلیه با هانری کارتیه برسون، عکاس نامی، کار کرد.در فرانسه مبارزات صنعتی و اجتماعی اواسط دهه ی ۱۹۳۰ را به تصویر کشید تا بتواند از این راه امرار معاش کند. در همان زمان مجذوب خانمی به نام ” گردا تارو ” شد و با او ازدواج کرد . تارو نه تنها شریک زندگی ، بلکه در کار و رویاهای او نیز شریک بود. آنها به کمک یکدیگر رابرت کاپا را کشف کردند؛ عکاسی معروف ، ثروتمند و با استعداد که نامش در زیر یک عکس برقیمت آن می افزود .

در جریان جنگ داخلی اسپانیا از ۱۹۳۶ تا ۱۹۳۹ چند بار برای تهیه عکس و خبر به اسپانیا رفت و به خاطر عکس‌های زنده و گویا از صحنه‌های نبرد و مقاومت مردم، “بهترین عکاس جنگی دنیا” لقب گرفت. در سال ۱۹۳۶ تارو همسر کاپا ، در اسپانیا در یک حادثه رانندگی در جاده جان خود را از دست داد . کاپا بسیار اندوهگین بود زیرا بخشی از وجودش را از دست داده بود و تا مدتی تحت تاثیر این حادثه بود.

رابرت کاپا از معروف ترین عکاسان جنگ در طول قرن بیستم به شمار می آمد . وی استانداردهای متداول در زمینه ی عکاسی جنگی را پایه گذاری کرد . او از پنج جنگ مختلف عکاسی کرد : جنگ های داخلی اسپانیا، دومین جنگ چینی ها و ژاپنی ها، جنگ جهانی دوم در سراسر اروپا، جنگ عرب ها و اسرائیلی ها در سال ۱۹۴۸ و اولین جنگ هندوچین. او جریان جنگ جهانی دوم را در لندن ، آفریقای شمالی، ایتالیا، نبرد نورمندی در ساحل اوماها و نهضت آزادی پاریس دنبال کرد.

هنگام عکاسی از لحظات دراماتیک، برای کاپا توجه به مسائل فنی در درجه دوم اهمیت قرار داشت . عکس های مهیج او من جمله عکس هایی که در طی هجوم نورمندی در ۱۹۴۴ گرفته شد، توانستند به گونه ای منحصر بفرد، خشونت جنگ را به تصویر درآورند. در سال ۱۹۴۷ کاپا به همراه چند عکاس دیگر، آژانس عکس مگنوم را تاسیس کردند . این موسسه اولین مرکز گروهی برای تمامی عکاسان آزاد دنیا به حساب می آید.

کاپا معروف ترین آثار خود را در ژوئن ۱۹۴۴ روز هجوم نورمندی ثبت کرد. در آن روز او همانند سایر سربازان نزدیک ساحل شنا کرد ولی به جای تفنگ ، خود را به دوربینش مسلح نموده بود. در چند ساعت اول کاپا ۱۰۶ عکس از حمله و تجاوز دشمن گرفت ، اما یکی از اعضای مجله لایف لاندن در تاریک خانه فیلم ها را بیش از حد در خشک کن قرار داد و باعث ذوب شدن امولسیون نگاتیو ها شد و سه حلقه و نیم از فیلم های او را خراب کرد. در مجموع فقط ۱۱ فریم به دست آمد. جایگزینی امولسیون ذوب شده در نگاتیو حالتی سراسیمه و رعب آور در تصویر القا می نمود بطوریکه بینندگان نه تنها می توانستند تصویر راببینند بلکه می توانستند کاملا در جو محیطی که سربازها در آن می جنگیدند نیز قرار گیرند. مجله لایف ۱۰ فریم از آن عکس ها را در شماره ۱۹ ژوئن خود چاپ کرد و در شرح آنها نوشت: ” اندکی خارج از فوکوس ” و این طور توضیح داد که در اثر هیجان موجود در آن صحنه دست کاپا دچار لرزش شده است ولی کاپا این مسئله را انکار کرد.

در اوایل دهه ی ۱۹۵۰ ، زمانی که کاپا جهت برپایی نمایشگاهی از طرف شرکت عکس مگنوم عازم ژاپن شده بود، مجله لایف از او خواست تا به آسیای جنوب شرقی که درگیر اولین جنگ هندوچین بود برود. علی رغم آنکه او چند سال قبل قسم خودره بود که دیگر از هیچ جنگی عکاسی نکند، این ماموریت را پذیرفت و به همراه یک هنگ فرانسوی و دو روزنامه نگار تایم – لایف عازم آنجا شد. در ۲۵ می ۱۹۵۴ وقتیکه در حال عبور از منطقه ای خطرناک بود، کاپا از ماشینش پیاده شد و از جاده ای بالا رفت تا از آن بالا عکاسی کند. در حدود ۵ دقیقه بعد ، صدای انفجاری شنیده شد، پای کاپا بر روی یک مین رفته بود. وقتی همکارانش به صحنه حادثه رسیدند، او هنوز زنده بود ، اما پای چپش تکه تکه شده و زخم عمیقی در سینه اش به چشم می خورد. کاپا به یک بیمارستان محلی کوچک منتقل شد اما در لحظه ی ورود به آنجا جان خود را از دست داد. او در حالیکه دوربین در دستانش بود چشم از دنیا فرو بست.

رابرت کاپا الگویی کامل برای تمام عکاسان خبری است که با به خطر انداختن جان خود، جهانیان را از رویدادهای ماتم‌بار خبر می‌کنند.عکاسان بسیاری بر رویدادهای پرقهر و خشونت قرن بیستم شهادت دادند، اما مشهورترین آنها رابرت کاپا بود که از میدان‌های شقاوت و کشتار هزاران عکس با خود آورد. دوربین او نیز سرانجام در سال ۱۹۵۴ در غوغای میدان جنگ از دست او به زمین افتاد.هنگام مرگ ۴۱ سال داشت

کلاسهای عکاسی باشگاه عکاسان جوان

نوشته های مشابه