کنترل حرکت در تصویر

کنترل اینکه دوربین شما چقدر از حرکت را ایستا کند تا عکس تار نشود – جریانی حدسی است . در شکل ساده ی خود این امر به معنی بالا بردن سرعت شاتر برای ایستا کردن حرکت و پایین آوردن آن برای تار کردن است .

زمانی که سرعت شاتر را به زیر ۳۰/۱ ثانیه کاهش دهید باید برای جلوگیری از تار شدن عکس و ثابت نگه داشتن دوربین از سه پایه استفاده کنید . لرزش دوربین به معنی ورود تاری ناخواسته به درون تصویر است .
سرعت آهسته شاتر برای عکاسی تحت شرایط نوری ضعیف چیز خوبی است. با باز گذاشتن شاتر دوربین به مدت چند ثانیه و حتی چند دقیقه ، سنسور تصویری دوربین میتواند نور کافی برای خلق تصویر جمع آوری کند اما توجه داشته باشید که با سرعت آهسته ی شاتر،عکس شما دارای اختلال های بیشتر و بیشتری خواهد شد .
شاتر آهسته موجب میشود که بسیاری از پیکسلهای مستقل در سنسور دوربین ، کارهایی عجیب از خود بروز دهند ، بعضی مواقع آنها به هم میچسبند و تشکیل یک منطقه ی روشن سفید را میدهند .
بعضی از دوربین ها در زمانی که از سرعت شاتر بیش از یک ثانیه استفاده میکنید از یک طرح ویژه کاهش اختلال پیروی میکنند که یک جریان کاهش نویز و اختلال تصویر است که خود شما هم با استفاده از نرم افزار ویرایشگر عکس میتوانید آن را اجرا کنید .
از آنجا که تصاویر با نوردهی طولانی تر معمولا دارای نویز بیشتری هستند ، در زمانی که چنین عکسهایی گرفته میشوند بهتر است از iso پایین تری استفاده شود تا نویز بیشتری به تصویر وارد نشود. (به خاطر داشته باشید که iso بالاتر باعث نویز بیشتر میشود )
علی رغم توانایی اکثر دوربین های دیجیتال در کار کردن تحت نور کم ، عکس ها خیلی تاریک از آب در می آیند ، مگر اینکه مدت نوردهی آنها افزایش پیدا کند . در صورتی که در چنین شرایطی قرار گرفتید ، یک راهی برای ثابت نگه داشتن دوربین پیدا کنید و از نوردهی طولانی مدت استفاده کنید .

اگر سه پایه در دسترس نیست سعی کنید که به چیزی تکیه بدهید و یا دوربین را روی سطحی صاف و محکم قرار دهید . در صورتی که میخواهید عکاسی را روی دست انجام دهید ، LCD دوربین را روشن کنید و اگر دوربین دارای بند بلند است آن را به گردن خود بیندازید و دوربین را محکم بکشید . حتما متوجه خواهید شد که بند دوربین محافظ خوبی است . به یاد داشته باشید که برای احتراز از حرکت و تکان خوردن دوربین ، شاتر را خیلی آرام فشار دهید ، نیازی نیست که نفس خود را حبس کنید چون باعث افزایش انقباض بدن میشود و تکان بیشتری را باعث میشود . در عوض عکاسی را در زمانی که به آرامی در حال تنفس هستید انجام دهید، مخصوصا در وقفه های بین دم و بازدم .
*استفاده از شاتر طولانی تر در نور زیاد :
زمانی که تحت نور روز عکاسی میکنید ، انتخاب یک iso پایین تر به شما امکان میدهد که از سرعت شاتر طولانی تر و تارکننده ی حرکات استفاده کنید ( چرا که CCD در این حالت نسبت به نور ، کمتر حساس است و در نتیجه باید مدت طولانی تری نور ببیند ) در صورتیکه میخواهید اطمینان از ایستا شدن حرکت پیدا کنید و حرکت در عکس منجمد شود از iso بالاتری استفاده کنید ( اما مثل همیشه در زمانی که از iso بالاتری استفاده میکنید، آگاه باشید که عکسهای شما دارای اختلال یا نویز بیشتری خواهند بود )
توجه داشته باشید که مقدار سرعت شاتر و اندازه ی دریچه دیافراگم ( که یکی از عوامل اصلی شکل گیری عمق میدان است ) با یکدیگر ارتباط مستقیمی دارند و در زمان تغییر سرعت ، بایستی این مورد را در نظر داشته باشید .

کلاسهای عکاسی باشگاه عکاسان جوان

نوشته های مشابه