تکنیک زوم انفجاری (zoom burst) در عکاس

زوم انفجاری (zoom burst) یک تکنیک عکاسی ساده و در عین حال با ریزه کاری های فراوان است که به تغییر فاصله کانونی در طی نوردهی طولانی گفته می شود – این تغییر فاصله کانونی یا زوم کردن باعث کشیده شدن نور های موجود در صحنه، ایجاد حس حرکت و خلق عکس هایی پویا می شود.

دوربین DSLR با یک لنز زوم (لنز کیت نیز مناسب است) و یک سه پایه تنها تجهیزاتی هستند که برای این تکنیک هیجان انگیز نیاز خواهید داشت. این کار شباهت هایی به نقاشی با نور توسط چرخش دوربین دارد، و زوم انفجاری در واقع شکل دیگری از نقاشی با نور حرکتی است. بیایید نگاهی به این تکنیک و تاثیرش روی عکس هایتان، سوژه های مناسب برای عکس های زوم انفجاری و چگونگی انجام آن بیندازیم.


این تکنیک چه چیزی به عکس شما اضافه می کند؟

به عبارت ساده این تکنیک به یک کادر بی حرکت و ثابت، پویایی بیشتری می دهد. این مطلب  خواهید آموخت که چطور می توانید از زوم انفجاری (Zoom Burst) در عکس های معماری استفاده کنید و بهتر است که در یک محیط شهری از آن استفاده شود. البته ماهیت فریم های ثابت و بی حرکت این است که تنها یک لحظه را نشان می دهند، اما با تغییر فاصله کانونی طی نوردهی طولانی شما می توانید به کادر خود حرکت و پویایی اضافه کنید. زوم همچنین در فریم شما خطوط هدایتگری ایجاد می کند که همه آنها به سمت سوژه اصلی شما در داخل کادر هدایت می شوند.

چگونه عکس های زوم انفجاری بگیریم

گرفتن یک عکس زوم انفجاری روش ساده ای دارد. در واقع، شما حتی می توانید این کار را به صورت دوربین در دست انجام دهید. این افکت با تغییر فاصله کانونی لنز دوربین شما در طول یک نوردهی طولانی به دست می آید.

۱- صحنه ای انتخاب کنید که مناطق نوری متنوعی داشته باشد. مثل جنگل با نور های پراکنده بین شاخ و برگ درختان، یا یک ساختمان آپارتمانی که برخی از چراغ های آن روشن و برخی خاموش هستند، استفاده کنید.

۲- نوردهی باید بین نیم ثانیه و ۲ ثانیه باشد.

۳- شما می توانید این عکس را به صورت دوربین در دست بگیرید اما بهتر است که از یک سه پایه استفاده کنید.

۴- فاصله کانونی لنز را در طول نوردهی تغییر دهید. خارج شدن از زوم (کوچکنمایی) معمولا در طول شب برای نوردهی های طولانی بهتر جواب می دهد، و زوم کردن (بزرگنمایی) در طول روز بهتر عمل می کند.

تکنیک زوم انفجاری (zoom burst) در عکاس

چگونه عکس های زوم انفجاری ای بگیریم که سازه های معماری را نشان دهند

اکنون که یاد گرفتید چطور یک عکس زوم انفجاری ساده ایجاد کنید، که به طور طبیعی انتزاعی به نظر برسد، وقت آن است که یک گام جلوتر برویم. حالا ببینیم چطور می توانیم سازه های معماری را نیز در کادر به طور واضح داشته باشیم.

۱- یک محل مناسب انتخاب کنید

همه مکان ها برای عکس های زوم انفجاری مناسب نیستند، به خصوص اگر بیش از حد شلوغ و درهم و برهم باشند. شما باید ساختمانی انتخاب کنید که روشنایی آن خوب باشد و مردم در اطراف آن جمع نشده باشند. گزینه های دیگری نیز وجود دارد که می توانید در نظر بگیرید مانند چرخ و فلک ها یا مجسمه ها. هر مکانی که انتخاب می کنید باید به شما اجازه زوم کردن بر روی سازه، و سپس خارج شدن از زوم بر روی نورهایی که آن را احاطه کرده اند را بدهد.

بیشتر بخوانید:
جوزف کودلکا عکاس برجسته قرن بیست و یکم

۲-دوربین را روی یک سه پایه نصب کنید

اگر نوردهی شما قرار است یک نوردهی طولانی ۲۵ یا ۳۰ ثانیه ای باشد، باید از یک سه پایه استفاده کنید. شما باید سه پایه را در جای خود محکم کنید، و مطمئن شوید که حرکت نمی کند. بسیاری از سه پایه ها این امکان را دارند که کیف دوربین خود را به مرکز آن آویزان کنید. انجام این کار سه پایه را ثابت و محکم خواهد کرد. هرچند تغییر فاصله کانونی لنز (طی نوردهی) مانع از رسیدن به حداکثر وضوح (شارپنس) می شود.

۳- لنز مناسب انتخاب کنید

بهترین لنز برای این نوع عکس ها یک لنز سوپر زوم است، لنزی که از ۱۸mm-300mm می رود. یک سوپر زوم حداکثر انعطاف پذیری را در زمینه ترکیب بندی به شما می دهد و گرفتن عکس های خلاقانه تر را میسر می سازد. اگر یک لنز زوم با این محدوده ندارید، می توانید از یک لنز کیت استفاده کنید. لنز ۱۸-۵۵mm برای زوم انفجاری خیلی خوب عمل می کند.

۴- با استفاده از قابلیت نمای زنده دوربین فوکوس کنید

اکنون عکس خود را در موقعیتی که قصد دارید زوم انفجاری خود را در آن به پایان برسانید، ترکیب بندی کنید. ترکیب بندی نهایی در انتهای واید تر یا واید ترین انتهای فاصله کانونی لنز شما خواهد بود. قابلیت نمای زنده دوربین خود را روشن کنید، و بر روی سازه مرکزی ای که می خواهید بر روی آن فوکوس کنید، بزرگنمایی کنید. از فوکوس دستی لنز استفاده کنید به طوری که تصویر بر روی نمایشگر دوربین در حالت نمای زنده واضح و شارپ شود. لنز دوربین را در حالت فوکوس دستی نگه دارید تا طی نوردهی فوکوس بر هم نخورد. فاصله کانونی ای که در آن فوکوس کردید را در ذهن خود نگه دارید، به خصوص اگر آن وایدترین فاصله کانونی لنز نیست.

تکنیک زوم انفجاری (zoom burst) در عکاس

۵- زوم کردن بر روی ناحیه مورد نظر

ناحیه ای از صحنه را انتخاب کنید که می خواهید مرکز زوم شما باشد، در مورد این ناحیه باید قبلا در طول ترکیب بندی اولیه صحنه تصمیم گرفته شده باشد. مطمئن شوید که تمام تنظیمات شما یکسان (بدون تغییر) باقی می مانند، چون این مرحله نهایی قبل از شروع نوردهی است. دوربین را برای نوردهی به مدت ۳۰-۲۵ ثانیه، در f/8 یا f/11 تنظیم کنید. در صورت نیاز می توانید از یک دیافراگم بسته تر برای به دست آوردن یک نوردهی طولانی تر (سرعت شاتر آهسته تر) استفاده کنید.

۶- انجام زوم انفجاری

تایمر دوربین را بر روی ۲ ثانیه تنظیم کنید (یا ۱۰ ثانیه اگر می خواهید خودتان را برای زوم کردن آماده کنید). دکمه شاتر را فشار دهید تا شمارش معکوس برای آغاز نوردهی، شروع شود. زمانی که شاتر در آستانه باز شدن است، به آرامی شروع به خارج شدن از زوم (zoom out) کنید. همانطور که دوربین نوردهی می کند، کوچکنمایی را ادامه دهید و برای جلوگیری از لرزش دوربین تا جایی که می توانید این کار را آرام انجام دهید.

شما باید به مدت دو تا پنج ثانیه کوچکنمایی کنید، هرچه زوم طولانی تر باشد دنباله های نور در تصویر مشخص تر خواهند بود. همانطور که کوچکنمایی می کنید مراقب فاصله کانونی لنز باشید تا کار را در موقعیتی که ترکیب بندی کردید (واید یا وایدترین فاصله کانونی) به پایان برسانید.

بیشتر بخوانید:
حالت های مختلف فوکوس خودکار

۷-اجازه دهید دوربین نوردهی را تمام کند

هنگامی که کوچکنمایی را تمام کردید، بدون حرکت دادن دوربین دست خود را از لنز بردارید. دوربین به مدت ۲۵-۲۰ ثانیه به نوردهی ادامه خواهد داد، بسته به سرعت شاتر انتخبی شما. این وقفه در روند زوم (مرحله ایستا) یا ادامه نوردهی بدون تغییر فاصله کانونی به شما اجازه می دهد طی تنها یک نوردهی هم سازه معماری و هم رگه های نور زوم انفجاری را به تصویر بکشید.

۸- مرحله ویرایش

نتیجه در داخل دوربین خوب به نظر خواهد رسید، اما اضافه کردن کنتراست در پس پردازش مهم است. تصویر پنج ثانیه زمان نوردهی «از دست رفته» دارد، بنابراین تنظیم کنتراست به بهبود آن کمک می کند. شما می توانید از NIK color efex استفاده کنید، که یک فیلتر به نام pro-contrast دارد و یک انتخاب عالی برای این نوع عکس است. موقعیت مرکزی زوم را نمی توان در دوربین تنظیم کرد، هرچند کراپ کردن عکس در مرحله ویرایش به شما اجازه می دهد تا زوم را به یک موقعیت خارج از مرکز جابجا کنید.

برای گرفتن عکس های زوم انفجاری کجا باید برویم؟

بهترین مکان برای گرفتن این نوع عکس ها در یک شهر است، جایی که روشن بوده، و معماری جالبی داشته باشد. چرخ و فلک ساختار بسیار خوبی برای این کار است چون دایره ای است، که به ماهیت مرکز محور زوم انفجاری کمک می کند. معماری های دیگر نیز تا وقتی که تنها بوده و توسط ساختارهای دیگر احاطه نشده باشند، کارسازند. یک منظره شهری با ساختمان های زیاد می تواند خیلی شلوغ و با رگه های نور زیاد در یک کادر به نظر برسد.

تکنیک زوم انفجاری (zoom burst) در عکاس

شما حتی می توانید عکس های زوم انفجاری را در طول روز بگیرید، اما برای انجام این کار به یک فیلتر کاهنده نور یا ND نیاز دارید. یک فیلتر ND که امکان عکاسی به مدت ۳۰ ثانیه را به شما بدهد، به شما اجازه خواهد داد تا یک عکس زوم انفجاری را با استفاده از مراحل ذکر شده در بالا ایجاد کنید، هرچند روند زوم باید بیشتر طول بکشد.

تمرین

برای اینکه در تکنیک زوم انفجاری و ریزه کاری هایش مهارت بیشتری پیدا کنید، پیشنهاد می کنیم: مراحل این آموزش را با زوم کردن به داخل یا zoom in طی نوردهی امتحان کنید، محدوده های زوم کوتاه تری را امتحان کنید (به جای محدوده کامل فواصل کانونی لنزتان)، توقف های مختلف را در روند زوم طی نقاط مختلف نوردهی امتحان کنید – ابتدای نوردهی، انتها و در میانه.

نویسنده: سیمون باند (Simon Bond)

کلاسهای عکاسی باشگاه عکاسان جوان

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا
بستن