راهنمای‌ ساده‌‌ استفاده‌ از شاتر، ایزو و دیافراگم‌ در عکاسی

در این مطلب می‌توانید تنظیمات مختلف استفاده از شاتر، ایزو و دیافراگم در عکاسی با دوربین DSLR خود را به‌راحتی درک کنید.

اگر جزو عکاسان تازه‌کار باشید در اختیار داشتن راهنمایی ساده می‌تواند کمک کند تاثیر تنظیمات مختلف دوربین DSLR خود را به‌راحتی درک کنید. هرچند این چارت نوردهی مفید که توسط «دنیل پترز» (Daniel Peters) در «فوتوبلاگ هامبورگ» (Fotoblog Hamburg) منتشر شده هیچ توضیحی در مورد فیزیک نور در عکاسی نمی‌دهد، ولی دقیقا اتفاقی را که هنگام ور‌رفتن با تنظیمات دوربین عکاسی دیجیتال خواهد افتاد به شما نشان می‌دهد.

راهنمای ساده‌ استفاده از دیافراگم، سرعت شاتر و حساسیت در عکاسی

سه تنظیمی که در این جدول آمده بخش‌هایی از یک مجموعه هستند که عکاسان به آن مثلث نوردهی می‌گویند. ISO معرف میزان حساسیت حسگر دوربین دیجیتال به نور است. هرچه حساسیت پایین‌تر باشد به میزان نوردهی بیشتری برای ثبت تصویر نیاز خواهد بود و تصویر حاصل نرم‌تر خواهد شد. از سوی دیگر هرچه حساسیت حسگر بالاتر باشد با میزان نوردهی کمتری می‌توانید به عکاسی بپردازید، ولی تصویر حاصل خشن‌تر شده و دارای نویز بیشتری خواهد بود.

دیافراگم ساختاری در لنز دوربین شماست که بسیار شبیه مردمک چشم کار می‌کند. دیافراگم با بازتر و بسته‌تر شدن میزان نور عبوری از لنز را تعیین می‌کند و همچنین بر عمق میدان تاثیر می‌گذارد. عمق میدان تعداد سوژه‌های مختلفی (با فواصل متفاوت) را که می‌توانند به‌طور هم‌زمان در حالت فوکوس (واضح) باشند تعیین می‌کند. آخرین مورد سرعت شاتر است که میزان زمان نوردهی یا همان مدت‌زمان بازماندن شاتر هنگام عکس‌برداری را تعیین می‌کند. بازماندن طولانی‌تر شاتر اجازه‌ی عبور نور بیشتری را می‌دهد ولی همچنین می‌تواند در صورت متحرک بودن سوژه موجب محو شدن آن در عکس شود.

کلاسهای عکاسی باشگاه عکاسان جوان

نوشته های مشابه