ISO به زبان ساده

ISO به زبان سادهReviewed by محمدرضا طائب on Mar 23Rating:

در عکاسی آنالوگ ISO یا (ASA) معیاری برای سنجش حساسیت فیلم به نور بود. این حساسیت به نور را با اعداد نشان می‌دادند. احتمالا اگر سنتان اجازه دهد، اعدادی مثل ۱۰۰،۲۰۰،۴۰۰،۸۰۰ را روی فیلم‌های عکاسی قدیمی به خاطر دارید. هرچقدر این اعداد روی فیلم ها پایین‌تر باشد، میزان حساسیت به نور فیلم کمتر بود و دانه بندی عکس هم ریزتر می‌شد. در عکاسی دیجیتال که دیگر فیلمی وجود ندارد؛ ایزو بیانگر میزان حساسیت سنسور دوربین به نور است.

اصول کلی ایزو در دنیای دیجیتال هم، مانند دنیای آنالوگ است، یعنی هرچقدر عدد ایزو پایین‌تر باشد؛ حساسیت دوربین به نور کمتر بوده و دانه بندی عکس هم ریزتر خواهد شد.

ایزوهای بالا معمولا در محیط های کم نور و هنگامی که قرار است از سرعت بالای شاتر استفاده کنیم به کار می‌آیند. مثلا در یک مسابقه داخل سالن، هنگامی که می خواهید صحنه ای از حرکت بازیکنان را ثبت کنید، ناچار هستید از ایزوی بالا استفاده کنید. با این حال مشکل استفاده از ایزو بالا ایجاد نویز روی عکس است. دوعکس زیر را با هم مقایسه کنید عکس سمتچپ با ایزوی ۱۰۰ و عکس سمت راست با ایزوی ۳۲۰۰ گرفته شده است.

ایزوی ۱۰۰ را معمولا به عنوان ایزوی نرمال می‌شناسند. با ایزوی ۱۰۰ عکسی با نویز کم و دانه بندی ریز خواهیم داشت. بیشتر عکاسان تازه کار، دوربین خود را روی حالت اتوماتیک قرار می‌دهند. در این حالت خود دوربین بهترین عدد ایزو را برای شرایطی که در آن عکاسی می‌کنید انتخاب می کند. بدیهی است که در حالت اتوماتیک نرم افزار دوربین تلاش می‌کند تا عدد ایزو را برای محیطی که عکاسی می‌کنید حتی المقدور کاهش دهد. ولی بیشتر عکاسان حرفه ای که روی حالت M (یا تنظیم دستی)کار می‌کنند باید مقدار ایزوی مناسب را خودشان تنظیم کنند. هنگامی که دوربین در حالت تنظیم دستی قرار دارد؛ انتخاب ایزوی مناسب با عدد دیافراگم وسرعت شاتر ارتباط تنگاتنگی دارند و اصطلاحا این سه را سه راس مثلث وضوح (exposure triangle) می‌نامند. به عنوان مثال اگر ایزو را از ۱۰۰ به ۴۰۰ بالاتر ببرید، خواهید دید که می‌توان با سرعت شاتر بالاتر و دیافراگم کوچکتری هم عکس برداری کنید.

معیارهای اصلی برای انتخاب ISO مناسب:

:هنگام انتخاب ایزو چند سؤال اساسی وجود دارد که باید بدانها پاسخ دهیم

نور: آیا سوژه به اندازه کافی نور می‌گیرد؟
دانه بندی: آیا عکسی با دانه بندی درشت می‌خواهیم یا عکس باید بدون نویز باشد؟
سه پایه: آیا امکان استفاده از سه پایه وجود دارد؟
سوژه متحرک است یا ثابت؟
اگر پاسخ به سؤالات فوق مثبت است، یعنی سوژه به ندازه کافی نور میگیرد، عکسی با دانه بندی ریز مطلوب است-که عموما اینچنین است-، از سه پایه استفاده می‌شود و سوژه هم ثابت است، برای انتخاب پایین ترین ایزوی ممکن لحظه‌ای تردید نکنید.

ولی اگر پاسخ ها به سوالات بالا منفی است یا به عبارت دیگر سوژه در محیط تاریکی است، تعمداً عکسی با دانه بندی درشت می‌خواهید، امکان استفاده از سه پایه وجود ندارد و سوژه متحرک است در این حالت چاره ای نیست که عدد ایزو را آنقدر بالا ببریم که در همین شرایط هم بتوانیم از سوژه با سرعت شاتر بالا عکسبرداری کنیم. پرواضح است که این افزایش عدد ایزو موجب عکسی با نویز بیشتر خواهد شد.

چند مکان- موقعیت که ناچارید در آنها ایزوی دوربین خود را بالا ببرید عبارتند از:

مسابقات ورزشی داخل سالن: در این شرایط معمولا نور سالن تکافوی عکاسی را نمی‌دهد و سوژه هم که ورزشکار است با سرعت بالا مشغول حرکت است و معمولا امکان استفاده از سه پایه هم در جایگاه خبرنگاران وجود ندارد.
کنسرت های موسیقی: در سالن های کنسرت عموما نور کافی وجود ندارد؛ به علاوه امکان استفاده از فلاش را هم ندارید.
گالری های هنری، کلیساها و… : در بسیاری از گالری های هنری قوانین اجازه استفاده از فلاش را به عکاسان نمی‌دهد و در چنین فضاهایی هم عموما نور کافی برای عکسبرداری وجود ندارد.
جشن تولدها: ثبت لحظه فوت کردن شمع کیک تولد در یک اتاق تاریک همواره از آرزوهای هر خانواده ای است. ولی معمولا استفاده نابجا از فلاش در لحظه عکاسی این آرزو را به باد خواهد داد. آنچه در اینجا می‌تواند به تحقق این آرزو کمک کند افزایش ایزو است. به همین سادگی!
جمع بندی:
همانطور که تاکنون متوجه شده اید، ایزو یک رکن اساسی از عکاسی دیجیتال را تشکیل می‌دهد. در واقع سه ضلعی اصلی مثلث عکاسی را سرعت شاتر، اندازه دیافراگم و تنظیم ایزو تشکیل می‌دهند. برای تسلط بیشتر بر روی تنظیم ایزو- که البته در ارتباط تنگاتنگ با سرعت شاتر و اندازه دیافراگم قرار دارد- هیچ راهی جز تمرین، تمرین و تمرین وجود ندارد. حالت های مختلف را امتحان کنید و از نتایجی که ثبت می‌شوند درس بگیرید. خوبی دنیای دیجیتال در این است که این تمرین سعی و خطا هزینه ای ندارد.برخلاف عکاسی آنالوگ که برای هر عکس ناچار بودید کلی هزینه فیلم و ظهور و چاپ بپردازید، در دنیای دیجیتال یک عکس هرچقدر هم مبتدیانه گرفته شده باشد فقط چند کیلوبایت از حافظه دوربین را اشغال می‌کند و بلافاصله میتوانید حاصل کار خود را روی مانیتور مشاهده کنید. با این تفاصیل دیگر بهانه ای برای تمرین نکردن ندارید!

کلاسهای عکاسی باشگاه عکاسان جوان

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا
سوالی دارید؟ با ما صحبت کنید!
مکالمه را شروع کنید
سلام! برای چت در WhatsApp پرسنل پشتیبانی که میخواهید با او صحبت کنید را انتخاب کنید
بستن